رسوم چهارشنبه سوری

آتش همیشه تو سنت ها و تاریخ ما مورد احترام بوده و هست. سیاوش به دل آتیش زد و چون پاک و بی گناه بود، بی هیچ گزندی بیرون اومد. رسم زیبای پریدن از روی آتیش، برگرفته از همین داستانه. توی کوچه یا فضای باز، آتیش روشن میکنیم، با فامیل و دوستا یکی یکی از روی آتیش میپریم و میخونیم:

زردی من از تو،

سرخی تو از من

تا بیماری و غم بره و جاش رو شادی و لپ های گل انداخته از خنده بگیره!

صاحبخونه هم هرچی در توان داشته باشه، از شیرینی و شکلات، تا نقل و خشکبار و حتی گاهی پول نقد، توی کاسه میریزه و قاشق زنا رو راهی میکنه.

میگن قدیما رسم بر این بود که آتیش چهارشنبه سوری رو نباید خاموش کرد. بلکه باید بمونه تا خودش خاموش بشه. ما هم براتون آرزو میکنیم آتیش چهارشنبه سوری تا پاسی از شب گذشته روشن بمونه و به دورهمیاتون شور و رونق و گرمی بده!